Risk almaktan kaçarken, daha büyük riskler aldığımızın farkında olmuyoruz, daha sonraları anlıyoruz ama o zaman da iş işten geçiyor… Fakat şu Çin atasözünü de hiç unutmamalıyız, ‘Bir ağacı dikmek için en iyi zaman 20 yıl önceydi, ikinci en iyi zamansa bugündür.’

Yine bahar ayı gelmişti. Tohumlardan biri diğerine, “Ben büyümek istiyorum!” dedi, “Köklerimi altımdaki toprağın derinlerine ve filizimi yeryüzüne göndermek istiyorum… Baharın müjdecisi tomurcuklarım açılsın istiyorum… Güneşin sıcağını yüzümde, sabahın tatlı dokunuşunu yapraklarımda hissetmek istiyorum! “Ve büyümeye başladı tohum.

İkinci tohum ise, “Ben korkuyorum” dedi, “Köklerimi altımda yatan toprağa derinliklere gönderirsem, karanlıklarda beni neyin beklediğini bilemem. Üstümdeki toprağı zorlayıp yeryüzüne çıkmaya çalışsam, filizlerim zarar görebilir… Hem tomurcuklarım açmaya başladığında üzerinde salyangozlar gezip, onları yemeye kalkarsa? Ya tomurcuklarım açılıp, çiçeğe dönüştüklerinde küçük bir çocuk beni koparıverirse? Yo, hayır. En iyisi burada kalıp beklemek. Büyümek için belki daha güvenli bir zaman bulabilirim.”

Ve ikinci tohum beklemeye başladı. O sırada yumuşamış olan bahar toprağını eşeleyen bir tavuk buldu tohumu ve bir lokmada yutuverdi onu.

En büyük risk, hiç risk almamaktır.

Bir baba oğluna şöyle bir öğütte bulunmuş.
Oğlum! Cesaretli ol! Hayatına geri baktığın zaman yaptıkların için değil, yapmadıkların için üzüleceksin…

Ben bile geçmişime baktığımda yapmadıklarım için, ‘Keşke yapsaydım, keşke geri adım atmasaydım’ diyorum.

Aşağıdaki video anlatmak istediklerimizi çok güzel özetlemiş.